Verbouwingen

...zijn als kinderen: ze groeien steeds maar door en vreten alles op.

Kleine voorgeschiedenis van hoe wij als poor millennials toch een huis konden bemachtigen? Komt ‘ie. Toen Bram en ik gingen samenwonen (dat was ongeveer drie weken nadat we verkering kregen, zeg maar) vond ik op Funda een huurhuis dat weliswaar way overpriced was, maar wel op de perfecte plek: een superruim appartement op vierhoog, nieuwbouw (toen nog), met een groot balkon op het park. Geen verkeer voor de deur, geen inkijk, altijd groen en vogeltjes, maar geen tuinonderhoud? Sign me up.

Vier jaar later stierf onze huisbaas onverwachts, relatief jong nog. Hij had geen partner, geen kinderen en geen naaste familie, dus er werd een notaris aangewezen om de vastgoedportefeuille te verkopen, liefst zo snel mogelijk. Via via hoorde ik dat hij wilde wachten tot de huurders zouden vertrekken voordat hij alles in de verkoop zou gooien. Toen mijn vader dat hoorde gaf hij als tip om even contact op te nemen met de notaris, en te zeggen dat wij als huurders never nooit zouden vertrekken, maar dat we het huis wel wilden overnemen voor een zacht prijsje. Zo gezegd, zo gedaan, en bizar maar waar: binnen een uur hadden we ons eigen huis gekocht voor een prijs ver onder de marktwaarde (en voor een prijs waar je op dit moment alleen een garagebox in Overvecht krijgt, I’m afraid).

Bij de oplevering van het pand in 2003 had onze huisbaas voor de aller- aller- allergoedkoopste afwerking gekozen, dus toen we het huis in 2017 kochten moest eigenlijk echt alles alweer vervangen worden. We begonnen met de badkamer en wc. We hebben de luxe van een badkamer van 14 vierkante meter, maar die was helemaal leeg, op een losse lekkende douchecabine na. Ja, en meer witte tegels dan de gemiddelde slachterij. Echt, hoe krijg je het verzonnen. Meteen lieten we een badkamer bouwen met een groot ligbad (droom! yes!), een inloopdouche, gezellige donkere tegels, een dubbele betonnen wastafel met veel ruimte en een enorme spiegel. Superblij.

Twee jaar later kwam onze onderbuurman op de koffie om te vertellen dat er een enorme lekkage was in hun plafond, onder onze keuken. Al snel kwamen we erachter dat er een verkeerd gelegde leiding in een muur zat. We zouden alles moeten openhalen. Nou, de rest van de keuken was ook van beigegeel (iew!) bordkarton, dus die hebben we er ook maar meteen uitgeragd. Drie weken in het puin, maar nu hebben we een mooie keuken die echt deel uitmaakt van de woonkamer.

Bleef over: de rest. En eigenlijk moet dat met een hoofdletter: De Rest. Er ligt niet echt een vloer in het huis: in 2003 is er goedkoop zeil van de Carpetright ingepleurd, los op het beton. De deuren zijn lelijke goedkope oplegdeuren die inmiddels niet meer sluiten. En dus begon ik te plannen. Als we de vloer gaan doen, kunnen we net zo goed meteen twee enorme radiatoren die we nooit gebruiken laten weghalen (hallo beste architecten: in een goed geïsoleerd heb je geen enorme radiator in je GANG nodig, en ook geen drie mega-units in je woonkamer, of wil je er een finse sauna van maken?). Off we go!

Zo gezegd, zo gedaan. Vanochtend kwam de loodgieter om twee radiatoren weg te halen. Maar zoals het gaat met verbouwingen (weet ik inmiddels) losten we 1 probleem op, maar bleven we met 2 nieuwe achter. Dat is verbouwingslogica. De radiatoren zijn weg, maarrrr…

1. Nu steken er op twee plekken buizen uit de grond, want, zo bleek, die konden niet in de meterkast afgekoppeld worden, dus moet nu de betonnen vloer eruit om die buizen weg te halen, en

2. Bij de bouw in 2003 hebben ze blijkbaar eerst de radiatoren aangelegd en daarna pas alles gestuct, dus nu hebben we twee plekken in huis waar we tegen het kale beton aankijken, en moeten er opeens hele muren opnieuw gestuct worden. Clown emoji.

En dus begonnen we met het idee om vloer + deuren te doen, en zitten we nu opeens met een mega stuc-klus (want dan moet meteen de hele gang gedaan worden, en ook de helft van de keuken) en een beton-wegfrezen-ding. Gaat allebei sowieso MEGA veel zooi opleveren (stof! stuc! nattigheid!), en waar ik eerst dacht dat we een week ons huis uit zouden moeten, denk ik dat het er nu sowieso twee gaan worden, en dat is als de stuc een beetje lekker vlot droogt.

Waaaaaaaaarom kunnen verbouwingen nooit gewoon simpel gaan, en zijn die extra kutklussen ook altijd dingen die ik zelf niet kan? HELP!